From Datong to Pingyao

Nihao beste volgers!

We zitten in de trein van Datong naar Pingyao. En dus... lagen de treinkaartjes netjes klaar bij de receptie van het hotel in Datong

. Als dit zich bij de komende drie hotels herhaalt, hoef ik plan B niet in werking te laten treden. Zo'n 8 uur treinen voor de boeg, dus weer volop tijd voor een reisverhaal. Overigens bedankt aan iedereen voor de leuke reacties. We lezen ze met heel veel plezier. We hebben een eigen laptopje bij, en al onze hotels hebben Wifi. Pa, bedankt voor de foto's van The King.

Vanmorgen tot 4:15 uur uit kunnen slapen, en om 6:15 uur vertrokken met de trein. We hebben hard sleeper-kaartjes dus nog even bij kunnen slapen. We zijn net wakker. Doornsroosje staat er op dat ik er bij zet dat ik langer geslapen heb dan haar. De treinkaartjes staan hier, anders dan bij ons, volledig geregistreerd op persoon, met naam en zelfs paspoortnummer.

We delen onze cabine, die bestaat uit zes klapbedjes, met een Chinees gezin van drie en een Chinees gezin van twee. Even wat over hun Chinese manieren. Die hebben ze niet!!! Ze halen hun snot op, rochelen, spugen, smakken, slurpen, laten boeren en laten scheten

. En helaas schrijf ik dit niet om een leuk verhaal te vertellen. Volgens de Viva die Caroline op Schiphol heeft gekocht, en ik citeer, 'laat de gemiddelde mens 15 scheetjes per dag, en minder dan 1% laat een nare lucht achter'. Nou, ik ga de Viva mailen om eens keer een Chinese slaaptrein te doen. Al smakkend en slurpend verorberen ze hardgekookt eieren (no thank you) en emmers noodlesoep. Net even op expeditie geweest naar het toilet... Nee, daar wordt je vrolijk van. Ik wilde er een foto van nemen maar dat mocht niet van Caroline. Ze wil géén shitfoto's. Ik ga verder niet op de details in, maar your worst nightmare! Wat ze allemaal in zo'n hurktoilet achterlaten! Nu begrijp ik waarom ze van die mooie spleetoogjes hebben. Ik dacht altijd dat dat kwam omdat ze naar die Chinese tekens keken en dachten 'Wat staat daar nou?'. Maar nee, dit komt ergens anders door. Ze draaien zich op het hurktoilet om en kijken dan met van die spleetoogjes en denken 'Wat ligt daar nou? Heb ik dat gedaan?'. Ja, dat heb jij gedaan, maar ruim het dan op!!! Wij hebben echt geen interesse om te zien wat je gisteren hebt gegeten.

Terug naar Datong. Datong ligt zo'n 5 uur bussen van Beijing. De busreis verliep perfect. Overal weer die strenge controle. Overal de tassen eerst door de scanner zoals op het vliegveld. Onderweg regelmatig een stop om even de benen te strekken en te toiletteren. Maar... tijdens het bussen werd hetgeen we op internet lazen werkelijkheid. Het werd kouder en kouder. We stegen uiteindelijk zo'n 1.000 meter. De grens van Binnen Mongolië ligt vlakbij, en dat is te merken. De stevige koude noorderwind blaast via de Mongolische vlakten de temperatuur flink naar beneden. Maximaal 15 graden. Meer wordt het hier niet. Het zonnetje maakt het aangenaam. In de avond en nacht is het ronduit koud, en zie je je adem. Nachtvorstje is mogelijk. Dit is wel wat anders dan we gewend zijn hier in Azië. Maar weer wel goed om te slapen. We lopen hier met lange broeken en meerdere shirts en een jas aan. De trein brengt ons in zo'n 8 uur weer een stuk zuidelijker met lekker veel hogere termperaturen.

Datong wordt in de toekomst fantastisch. Het is één grote bouwput. Van crisis in de bouwwereld hebben ze hier niet gehoord. Wij vonden de bezienswaardigheden nu al geweldig. Na aankomst ingecheckt in het heerlijke Garden Hotel. Ze hebben hier zelfs Heineken. Linds, helaas geen Tigeurrrr. Een flesje van 33cl kost in het hotel € 1,50. Plaatselijk bier net zo duur, maar dan wel een halve liter. Daarna de stad verkent, en natuurlijk de stad ons. Er komen hier wel westerse toeristen, maar bij lange na niet zo veel. Toergroepen hebben we ook niet gezien. Daarbij komen hier veel mensen vanuit het noordelijk gelegen Mongolië. Dus weer hele andere gewoonten en gezichten. Ze vinden een klein blank en blond vrouwke, en een lange soort Indo met allerei namen op z'n onderbenen geschreven maar heel erg vreemd. Ongegeneerd staren ze ons aan, en stoten elkaar aan om ons vooral maar te bekijken. Fraaie tempels bezocht, een deel van de werkelijk geweldige stadsmuren beklommen en de excursies voor de volgende dag geregeld. 's Avonds met kunst en vliegwerk in een restaurant eten besteld. Niet veel toeristen, dus geen Engelse menukaarten.

De volgende dag allereerst de hangende tempels bij Húnyúan bezocht. Ik kan nu weer het woord geweldig noemen, maar neem even de tijd om naar de foto's te kijken. De Boeddhistische tempels zijn deels uit de rotsen gehouwen en voorzien van houten facaden op houten palen. Een wonder dat het na al die jaren nog steeds stevig staat. In de verschillende ruimtes staan prachtige Boeddhabeelden. We zijn overal in geweest. Trouwens wel eng. De relingen zijn destijds maar zo'n halve meter hoog gemaakt. En hier is geen valbeveiliging aangebracht voor bezoekers. Verder hele steile smalle trapjes en lage gangetjes. Paar keer het hoofd gestoten. Voor mensen met hoogtevrees géén aanrader, want de afgrond is diep!

Daarna het volgende hoogtepunt. En wat voor één. De Yúngang-grotten met meer dan 50.000 uit de rotsen uitgehouwen Boeddhabeeldjes en -beelden. Wat ons betreft is dé foto van de vakantie al gemaakt: wij tweetjes vol ontzag kijkend naar Boeddha (zie foto). Het ene prachtige beeld na het andere, het ene nog groter dan het andere. Wat vinden jullie van de foto? Caroline zegt 'lief hé'. Het doet mij denken aan een spectaculiar filmdecor van de volgende Indiana Jones film: 'Carolina Jones and the Yúngang caves'. Ik speel de mysterieuze Oosterling met geheime codes op z'n onderbenen, met een Jack Russel genaamd Elvis die me overal volgt. Ik ga het voorstel mailen naar Steven Spielberg en Paramount. Dat wordt een kaskraker!

Tijdens de excursies hadden we prachtig zonnig weer. Mooi voor de foto's. De dag eindigde met flinke regenbuien en een flinke daling in temperatuur. Dus lekker terug naar het hotel, en onder het genot van een Pink Lady-cocktail en een Budweiser de foto's op ons laptopje bekeken. Daarna heerlijk gegeten in het hotel: kipfilet met cashewnoten (en pepers waar je scheel van gaat kijken), gepaneerde varkensfilet in zoetzure saus, warme komkommerschijfjes met stukjes walnoot en natuurlijk flied lice oftewel een soort nasi.

We hebben een aantal nieuwe foto's geupload. We proberen dit regelmatig te doen. De trein nadert Pingyao. Nog een klein uurtje. Buiten schijnt heerlijk de zon. De warmte komt de trein al in. De lange broeken en lange mouwen kunnen gelukkig naar de wasserette. Benieuwd of de treinkaartjes weer netjes klaar liggen. Maandagnacht rond 1:00 uur vertrekken we weer met de slaaptrein. Tot het volgende verhaal

.