Shalom, deze keer vanuit Roezegaleim. Wij zeggen Jeruzalem, maar hier spreken ze het toch wat anders uit. We verlieten jullie vanuit Haifa. Jammer dat we dat hotel moesten verlaten. In onze kamer hadden we zelfs een jaccuzi voor twee personen. Dus we hebben lekker gebubbeld. Overigens bestaat er momenteel geen tijdverschil met Nederland. Het is vroeger licht als in Nederland, maar om zes uur is het hier helemaal donker. Het is hier nu even laat. De voetbal hebben we allemaal kunnen zien. Zowel Ajax als PSV hier live op de Israelische televisie.

De treinreis naar Jeruzalem verliep voorspoedig. Een mooie route tussen de bergen door. En de treinen zijn comfortabel. Wel worden overal je tassen gecontroleerd op inhoud. Bij winkels, treinen, bezienswaardigheden, etc. Steevast krijg ik de vraag of ik een wapen bij me heb. Natuurlijk zeg ik nee, maar leuk om uit te proberen is misschien een keer ja natuurlijk te zeggen!!! Met de taxi van het treinstation naar het hotel gegaan. Weer alles super en in een gezellig straatje net buiten de oude stad van Jeruzalem. Het hele hotel is ingericht met kunst en strakke meubels en zo. Heel mooi.

Natuurlijk meteen naar de oude staat gegaan via de Jaffapoort. Begonnen met een wandeling over de stadsmuren van Jeruzalem. Veel klimmen en uitkijken dat je niet je nek breekt. Mooie vergezichten. Onder meer de muur tussen het Israelische deel en het Palastijnse deel. De muur staat langs de gehele West Bank en is ca. 700 km lang en ca. acht meter hoog. Kosten tussen 1,5 en 2,0 miljard dollar. Alleen bij speciaal ingerichte checkpoints kun je passeren.

Na de wandeling over de muur de Arabische wijk ingelopen om naar de klaagmuur te gaan kijken. Veel bewaking, en weer het hele ritueel van tassen controleren, door detectiepoortjes lopen, betast worden door militairen, etc. Leek me niet zo'n goed idee om hier te antwoorden dat ik inderdaad een wapen bij me had. We moesten gescheiden naar de muur lopen. Voor mannen en vrouwen is er een apart deel. Natuurlijk allebei de muur even aangeraakt en heel wat geklaagd.

Na al dat geklaag hebben we even voor de interne mens gezorgd. Op een dakterras even bijgekomen van alle indrukken in deze toch wel indrukwekkende stad. Onder het genot van alcoholhoudende drankjes kwamen we tot de ontdekking dat we invogelvlucht maar enkele meters verwijderd waren van de plek waarop Jezus gekruisigd is, te herkennen aan de Heilige Grafkerk (zie foto hieronder). Dat was toch wel heel apart om daar zo dicht bij te zijn. We hebben maar naar 'm geproost. Hij dronk zelf namelijk ook wel eens een wijntje!!!

Na deze ervaring door de souk gelopen. Deze deels overdekte markt in de Arabische wijk lijkt wel een doolhof. D'r komt geen eind aan. Maar voor een keer wel leuk om er doorheen te lopen. 's Avonds even naar het thuisfront gebeld, en eens een keer Italiaans gegeten bij een Joods/Italiaans restaurant. Hoe dom kun je zijn als je vraagt of ze ook pizza's hebben met salami aaneenJoodse serveerster??? Deze zin moest ik van Caroline typen. Dus jullie weten wel wie die vraag heeft gesteld. Lekker geslapen.

Vanmorgen rustig aan gedaan, lekker in het hotel ontbeten, en toen weer naar de oude stad. Eerst even in de hypermoderne winkelstraat koffie gedronken. Lekker!!!!!! Caroline denkt er over in deze straat een Hunkemoller te starten. We zullen zien. Daarna eerst naar Oost Jeruzalem om ons te orienteren voor de reis van morgen. Morgen voor het eerst naar de West Bank, naar Bethlehem om te zien waar het kerststalleke heeft gestaan.

We gaan met een taxibusje voor maar 2 euro per persoon op en neer. Da's toch geen geld???De dag daarna staan Ramallah (graf van Arafat) en Jericho (omgevallen stadsmuren)op het programma, en daarna de Dode Zee en omstreken. Hebron en Nablus zullen we niet aan doen. Dat hebben we volgens Caroline afgesproken, maar ik weet natuurlijk weer van niks. Hoe het ook zij, dat wordt geen Nablus en geen Hebron, toch te spannend hoewel iedereen hier zegt dat het gewoon veilig is!!!

Op naar de Via Dolorosa. Voor wie dit onbekend in de oren klinkt, dit is de weg die Jezus afgelegd heeft met het kruis op zijn rug. In totaal zijn er 14 stadia waar iets specifieks gebeurt is, en bij elk stadium is een kerk gebouwd, of herdenkingsplaat aangebracht, etc. Toch ook weer heel indrukwekkend. Groepen tegengekomen die de route al zingend en kruisdragend hebben gelopen.

Op de route nog een ondergrondse bron bezocht. Goed dat ik een slangemens ben, anders was ik er nooit gekomen. Een stukje geschiedenis. In 326 n.Ch. ging de moeder van Constantijn (naar wie Constantinopel, nu Istanboel, is genoemd) op zoek naar de plek van de kruisiging. Bij opgravingen vond ze drie kruisen, dus de plek was gevonden. Op die plek liet ze een kerk bouwen. De bron is naast de kerk, en het water was nodig voor cement te maken e.d. voor de kerk.

Voor de lunch lekker een broodje shawarma (wat is dat toch lekker) en toen maar weer geprobeerd een uitgang te vinden uit de souk. Caroline staat hier al bekend als 'Sneeuwwitje' . Elke keer als die mannen vragen waar ze vandaan komt zegt ze ' Disneyland'. En ze geloven d'r nog ook. Uiteindelijk gezocht naar het Oostenrijkse hostel. En gevonden. Vanaf het dak heb je een spectaculair uitzicht over heel Jeruzalem en de Al Aqsa-moskee. Zo zagen we 'm vandaag toch nog. Anders konden we er niet bij komen. Omdat het vrijdag is, en voor de moslims de belangrijkse gebedsdag, zijn alle toegangswegen en -straten naar de moskee door gewapende militairen afgesloten. Moslims mogen gewoon doorlopen maar toeristen komen er absoluut niet door. En grapjes maken met die mannen gaat echt niet!!!

Toen maar weer naar de klaagmuur want er is een speciale feestdag vandaag voor de Joden. Het is niet alleen het begin van de shabbath, maar het is vandaag ook het jaarlijkse Yom Kippoer (dag van de vergevingen). Mooi om te zien was dat nu iedereen niet in de traditionele zwarte kledij liep, maar, om reinheid te benadrukken, in witte kledij. Foto's maken van dichtbij was verboden. Maar vanaf een terras hebben we toch wat foto's kunnen nemen om te laten zien. Het is dus eigenlijk een dubbele shabbath, en hier in het nieuwe deel van de stad is totaal niets open. Zelfs in het hotel is niets te krijgen. Het ontbijt van morgen wordt op de kamer bezorgd, omdat we niet in de eetzaal mogen eten. Zelfs alle Israelische tv-zenders staan voor 24 uur op testbeeld. Zelf vasten de Joden de komende 24 uur. Geen eten, geen drinken, alleen maar bidden en mediteren. Daarom bij de supermarkt maar wat drank ingeslagen en een paar zakken chips. Want we moeten natuurlijk wel 4 uur in de gaten houden, toch Anja???

Bedankt voor alle reacties tot nu toe, en tot het volgende bericht.

Caroline en Jeffrey, Jeruzalem, Israel